POESIE DI MARIA TERESA LIUZZO TRADOTTE IN LINGUA ALBANESE DALL’ILLUSTRE POETA E CRITICO LETTERARIO MEHMET RREMA
BUONA SERATA DA REGGIO CALABRIA
RINGRAZIO LA MIA AMICA POETESSA TORINESE
PER QUESTO DONO INASPETTATO
LA SUA VOCE – (A Maria Teresa Liuzzo)
Venne nei miei silenzi una Dea
di parole ornata e d’ogni meraviglia.
Recava timbri di soli nuovi, doni –
cara sincerità di lontane terre.
Cadevano giù pezzi di cieli rosa
tutto il mare muoveva l’orizzonte
tutta luna nuova era – la Sua voce!
E vibravano corde di violini
oltre muschi di luce e giovinezze.
Tremavano incanti con leggende
di arsi, antichi, dolci sogni.
Con l’ombre che scivolavano sul prato
cantava il ruscello alla Sua corona.
Felici e traboccanti d’astri rivedevo
segreti di smarrite, caste rive.
Tutto il mio mondo si faceva
argenteo come di notte il raggio;
anche il bosco apriva il grembo
a contenere la mia emozione.
Cadevano giù grani di comete
tutte l’erbe rilucevano le stelle
tutta primavera era – la Sua voce!
Forse, o Bella Signora del ritmo,
il Suo canto ha sfogliato l’infinito?
POEZI NGA MARIA D.PICCATTI
PËR MARIA TERESA LIUZZO
ITALI
ZËRI I SAJ –
(Dhuratë për Maria Teresa Liuzzo)
Një Perëndeshë hyri në heshtjen time
e zbukuruar me fjalë dhe çdo mrekulli.
Nxjerr zërin e dhuntive të reja
sinqeritetin e dashur të tokave të largëta.
Copëza qielli rozë ranë poshtë
i gjithë deti lëvizi horizontin
e gjithë hëna e re ishte – Zëri i saj!
Telat e violinës vibruan
përtej myshqeve të dritës dhe të rinisë.
Magjitë dridheshin nëpër legjendat
e ëndrrave të djegura, të lashta, të ëmbla.
Me hijet që rrëshqisnin nëpër livadh
përroi i këndonte kurorës së Saj.
I lumtur dhe i mbushur me yje, pashë
sekretet e brigjeve të humbura dhe të dëlira.
E gjithë bota ime u bë
e argjendtë si një rreze natën;
edhe pylli hapi barkun e tij
për të përmbajtur emocionin tim.
Kokrra kometash binin poshtë
të gjitha barërat shkëlqenin me yje
ishte gjithë pranverë—Zëri i saj!
Ndoshta, o Zonja e Bukur e Ritmit,
kënga e jote përshkon pafundësinë?
